Wszystko dla Boga i Polonii...

sobota 23 czerwca 2018

Druga Księga Kronik 24,17-25.

Po śmierci Jojady przybyli naczelnicy judzcy i oddali pokłon królowi. Król ich wtedy usłuchał.
Opuścili więc świątynię Pana, Boga swego, i zaczęli czcić aszery oraz posągi. Wskutek ich winy zapłonął gniew Boży nad Judą i nad Jerozolimą.
Posyłał więc Pan do nich proroków, aby ich nawrócili do Pana i napominali, oni jednak ich nie słuchali.
Wtedy duch Boży zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jojady, który stanął przed ludem i rzekł: «Tak mówi Bóg: Dlaczego przekraczacie przykazania Pańskie? Dlatego się wam nie szczęści. Ponieważ opuściliście Pana i On was opuści».
Lecz oni sprzysięgli się przeciw niemu i ukamienowali go, z rozkazu króla na dziedzińcu świątyni Pańskiej.
Król Joasz zapomniał już o dobrodziejstwie, jakie wyświadczył mu ojciec Zachariasza, Jojada, i zabił syna. Kiedy zaś ten umierał, zawołał: «Oby Pan to widział i pomścił, i za to zażądał sprawy!»
I oto jeszcze w ciągu tego roku wyruszyło przeciw niemu wojsko Aramu. Wkroczywszy do Judy i do Jerozolimy, wyniszczyli z ludu wszystkich jego naczelników, a całą swą zdobycz wysłali do króla Damaszku.
Choć wojsko Aramu weszło z małą liczbą żołnierzy, Pan jednak oddał mu w ręce wielkie mnóstwo wojska, ponieważ mieszkańcy Judy opuścili Pana, Boga swych ojców. I tak wykonało ono wyrok na Joaszu.
Kiedy się od niego oddalili, pozostawiając go ciężko chorym, słudzy jego uknuli spisek przeciw niemu, aby pomścić krew syna kapłana Jojady. I zabili go na jego łóżku. Zmarł i został pochowany w Mieście Dawidowym, ale nie złożono go w grobach królewskich.

Księga Psalmów 89(88),4-5.29-30.31-32.33-34.

"Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,
przysiągłem mojemu słudze Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia».
Na wieki zachowam dla niego łaskę
i trwałe z nim będzie moje przymierze».
Sprawię, że potomstwo jego będzie wieczne,
a jego tron jako dni niebios trwały.
A jeśli synowie jego porzucą moje prawo
i wedle moich przykazań postępować nie będą,
jeżeli moje ustawy naruszą
i nie będą pełnili moich rozkazów.
Rózgą ukarzę ich przewinienia,
a ich winę biczami;
lecz nie odejmę mu łaski mojej
i nie zawiodę w wierności".


Ewangelia wg św. Mateusza 6,24-34.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego – miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!
Dlatego powiadam wam: Nie martwcie się o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie?
Przypatrzcie się ptakom podniebnym: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichlerzy, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?
Kto z was, martwiąc się, może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?
A o odzienie czemu się martwicie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną: nie pracują ani przędą.
A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich.
Jeśli więc ziele polne, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, ludzie małej wiary?
Nie martwcie się zatem i nie mówcie: co będziemy jedli? co będziemy pili? czym będziemy się przyodziewali?
Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie.
Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.
Nie martwcie się więc o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie martwić się będzie. Dosyć ma dzień każdy swojej biedy».

Komentarz Św. Bonawentura

Piękno stworzeń, z różnorodnością świateł, zarysów i kolorów organizmów, takich jak gwiazdy i minerały, kamienie i metale, rośliny i zwierzęta, głosi ewidentnie cechy Boga.

Porządek bytów pozwala nam odkryć w księdze Stworzenia pierwszeństwo, wzniosłość i godność Pierwszej substancji w swojej nieskończonej potędze. Porządek rzeczy prowadzi nas za rękę i w sposób oczywisty aż do pierwszego i najwyższego Bytu, wszechmocnego, absolutnie mądrego i doskonale dobrego.

Kto nie jest oświecony tyloma stworzonymi wspaniałościami, jest ślepy. Ten, kogo tyle krzyków nie budzi, jest głuchy. Kto nie wychwala Boga, widząc te dzieła, jest niemy. Kto nie uznaje Pierwszej substancji wobec tylu znaków, jest głupcem.

Otwórz oczy, nadstaw ucha twej duszy, rozwiąż wargi, przyłóż serce: te wszystkie stworzenia sprawią, że ujrzysz, usłyszysz, uwielbisz, umiłujesz, będziesz służył, chwalił i adorował twego Boga. W przeciwnym razie strzeż się, by wszechświat nie stanął przeciwko tobie. Ponieważ, jeśli zapomnisz, „świat będzie walczył przeciw nierozumnym” (Mdr. 5, 20), podczas gdy dla mędrca będzie źródłem chwały mówienie za prorokiem: „Bo rozradowałeś mnie, Panie, Twoimi czynami, cieszę się dziełami rąk Twoich”. (Ps 92, 5) Ile wspaniałości w twoich dziełach, Panie! „Ty wszystko mądrze uczyniłeś: ziemia jest pełna Twych stworzeń” (Ps 104, 24).



Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml

Towarzystwo Chrystusowe

ul. Panny Marii 4, 61-108 Poznań, tel. +48 61 64 72 100

2014 - 2018 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone